به یاد مرحوم دکتر سیدعلی شهابی روحش شاد

دکتر سید علی شهابی، در تاریخ 28 فروردین 1360 متولد شد. در سال 1378 در دوره مهندسی کامپیوتر دانشگاه اصفهان پذیرفته شده و این دوره را با موفقیت و با کسب رتبه ممتاز به پایان رساند. ایشان دوره تحصیلات تکمیلی خود را با پذیرفته شدن در دانشگاه تهران، در مقطع کارشناسی ارشد رشته معماری کامپیوتر در سال 1383 آغاز نمود. با درخشش در این دوره، امکان فعالیت در آزمایشگاه پروفسور نوابی،پدر سخت افزار ایران را بدست آورد. او در سال 1386 و با کسب رتبه اول و معدل 19. مقطع فوق لیسانس را به پایان ‌برد. در همین سال در دوره دکتری دانشگاه تهران با کسب رتبه اول در بین حدود 100 متقاضی پذیرفته شد. او در این دوره، با توجه به افتخارات علمی و انتشار مقالات متعدد در کنفرانس های بین المللی، بعنوان نخبه کشوری نیز برگزیده شد. علی رساله دکترای خود با عنوان "بسترهای جدید برای طراحی و پیاده سازی مدارات دیجیتال" ارائه داده بود و به تازگی مقاله‌ای در این زمینه در کنفرانس بین المللی طراحی سیستمهای وی اِل اِس آی (VLSI) منتشر نمود. در مدت 10 سالی که در دانشگاه تهران حضور داشت دانشجويی نمونه و همیشه در کارهای علمی صاحب نظر بود. در تعداد زيادی از پروژه‌های ارتباط با صنعت و پژوهشی همکاری کرد. مسئوليت پيشنهاد و نگارش چندين پروژه به عهده علی بود. در بسياری از درس‌ها و آزمايشگاه‌ها از کمک او استفاده می‌شد. راهنمای دانشجویان بسیاری در انجام پروژه هایشان در دوره‌های ليسانس و فوق ليسانس بود. با توجه به رفتار مناسب او با دانشجویان، بسیاری از آنها ترجیح می‌دادند مشکلات درسی يا پروژه‌ای خود را از علی جویا شوند. بنا به نظر اساتید و دانشجویان، علی از بهترین و نمونه ترین دانشجویانی بود که در دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه اصفهان و دانشکده فنی دانشگاه تهران تحصیل می‌کرد و کمتر می توان نظیر علی پیدا کرد. در کنار تحقیقات علمی، دانشجویان زیادی نیز در دانشگاه های کشور، از جمله دانشگاه آزاد اسلامی، تربیت نمود. از جمله فعالیت های او در دانشگاه آزاد واحد بروجن می توان موارد زیر را نام برد: عضو شورای پژوهشی، استاد مشاوره تیم رباتیک، مسئول انجمن علمی کامپیوتر، مدیر مسئول نشریه تخصصی کامپیوتر، استاد منتخب در عرصه همکاری با فعالیت های فرهنگی،نماز و قرآن و عترت. لبخند همیشگی علی، به یادماندنی ترین چهره علی در ذهن همه ما است. او هميشه لبخندی بر لب داشت. حسن اخلاق او زبانزد دوستان و همکارانش در کلیه مقاطع تحصیلی و کاری اش بود. انضباط، وقت شناسی و مبادی آداب بودن از دیگر صفاتی بود که همیشه مورد تحسین دوستان و همکارانش قرار می‌گرفت. هيچوقت کسی را از خود نرنجاند. هر کمکی که از دستش بر می‌آمد برای دوستان و همکارانش انجام مي‌داد. دانشجويی نبود که از علی رنجيده خاطر شود يا از او کدورتی به دل بگیرد. همه دوستش داشتند و همواره دوستی نمونه و الگویی دوست داشتنی برای دیگران بود. علی علاقه بسیاری به شعر و موسیقی این مرز و بوم داشت و همانند پدر و مادرش، شیفته تعلیم و تربیت جوانان میهن عزیز بود. قلب نازنين و پاک دوست بسيار عزيزمان در اولين ساعات بهار 1393 و 27 روز مانده به سالروز تولد 33سالگی اش از طپش ايستاد و بدین سان علی از بين ما رفت…. ای کاش قدری هم به فکر سلامتی خود بود. دريغ، افسوس و حسرت که علی ديگر پيش ما نيست و چقدر باور نبودنش برای همه ما سخت، تلخ و دردناک است. در پایان بر خود لازم می¬دانیم از طرف اساتید، دانشجویان و دوستان علی در دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران، هم دوره‌‌ای‌ها و دوستانش در دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه اصفهان و همچنین دانشجویانش در دانشگاه‌های مختلف استان، مصیبت فقدان علی را ابتدا به تک تک اعضای خانواده¬ی او بخصوص مادر عزیز و پدر گرامی اش و سپس به جامعه دانشگاهی کشور تسلیت عرض نموده و غفران و رحمت بی منتهای الهی را از درگاه ایزد منان برای او مسئلت نماییم. سعدیا گر بکند سیل فنا خانه¬ی عمر دل قوی دار که بنیاد بقا محکم از اوست روحش شاد و یادش گرامی باد

لينك مطلب يا خبر  

 

  نظر شما در باره متن يا خبر بالا  
   
  ارسال  

  نظرات ساير كاربران درباره متن يا خبر بالا